Bakit Parang Hindi Pa Rin Sapat Kahit Naabot Mo na ang Isang Goal? Ihiwalay ang Achievement sa Pangangailangang Makasiguro

Nakuha mo na ang pinaghirapan mo. Bakit parang kailangan mo pa ring may patunayan?

Isipin ang gabi nang dumating ang resulta.

Pumasa ka sa exam. Tinanggap ang project mo. Na-promote ka. Sunod-sunod ang ilaw ng phone mo dahil sa mga pagbati.

Sa sandaling iyon, masarap sa pakiramdam.

Pero maya-maya, napupunta na agad ang isip mo sa susunod: Ano pa ang kailangan kong gawin para patuloy nilang makita na kaya ko?

Nakakalito ang sandaling ito dahil maaaring sabay na laman ng iisang goal ang dalawang makatwirang gusto.

Gusto mo talaga ang achievement mismo. Pero maaari ring umaasa kang bibigyan ka nito ng mas matatag na kapanatagan tungkol sa tingin sa iyo ng ibang tao.

Hindi pareho ang dalawang iyon. Ang pagkilala sa pagkakaiba nila ay hindi ibig sabihing mali ang pagiging ambisyoso o ang pagnanais na makilala ang iyong ginawa.

Tinutulungan ka lang nitong bigyan ng mas malinaw na trabaho ang susunod mong goal.

Maikling sagot

• Tingnan natin kung ano talaga ang inaasahan mong mababago ng achievement sa totoong buhay.
• Ihiwalay natin ang resultang kulang pa sa pangangailangang makasiguro na hindi pa rin natutugunan.
• Ibigay natin sa susunod na goal ang problemang kaya talagang lutasin ng isang goal.

1. Ihambing ang inaasahan mong mangyayari sa aktuwal na nagbago

Bago mo sabihing “hindi pa rin sapat” ang achievement mo, magtanong muna nang mas konkreto:

Ano ba talaga ang inaasahan kong mababago ng resultang ito?

Halimbawa, matagal kang nagtrabaho para ma-promote.

Bago ang promotion, maaaring inaasahan mong mas magiging interesante ang trabaho, mas magkakaroon ka ng boses sa mga desisyon, at mas malinaw mong makikitang pinagkakatiwalaan ka ng manager mo.

Ngayon, ihambing ang inaasahan mo sa aktuwal na nangyari.

Baka nagbago ang job title pero halos pareho pa rin ang trabaho at authority mo. Kung ganoon, hindi kailangang ipaliwanag agad ang disappointment mo bilang isang malalim na psychological problem. Posibleng mas kaunti lang talaga ang naibigay ng resulta kaysa sa makatwirang inaasahan mo.

O baka naman talagang naging mas mahirap ang trabaho, mas malaki ang responsibility mo, at mas marami ang puwede mong desisyunan. Binati ka rin ng manager mo. Pero makalipas lang ang dalawang araw, isang mahirap na meeting ang nagpaalala sa iyo ng tanong: tingin pa rin ba ng lahat ay karapat-dapat ka sa role na ito?

Ibang klaseng kakulangan iyon.

Makikita mo ang pagkakaiba sa simpleng paghahambing na ito:

Bago ko ito maabot, inaasahan kong mababago nito ang:
“________________________________.”

Ang aktuwal na nagbago ay:
“________________________________.”

Subukang punan ang mga linyang ito ng mga bagay na puwede mong ituro nang konkreto: trabahong kaya mo nang gawin, pera, responsibility, kaalaman, kalayaan, access, natapos na project, o nabagong kasunduan.

Mahalaga ang unang pagsusuring ito dahil pinipigilan ka nitong gawing self-blame ang bawat disappointment.

Minsan, hindi lang talaga naibigay ng achievement ang resultang inaasahan mo.

Pero kung nangyari naman ang konkretong pagbabago at mabilis pa ring bumalik ang pakiramdam na kailangan mong patunayan ang sarili mo, mas mahalaga na ang pangalawang tanong.

2. Ihiwalay ang kakulangan sa resulta sa kakulangan sa katiyakan

May mga makatwirang dahilan kung bakit mahalaga ang pagkilala ng ibang tao.

Maaaring ipakita ng papuri na nakatulong ang trabaho mo sa isang tao. Maaaring ipakita ng promotion na binibigyan ka ng organisasyon ng mas malaking responsibility. Ang pagpasa sa exam ay puwedeng maging ebidensiyang may mahirap kang bagay na natutuhan.

Kaya hindi ang tanong na “Bakit ba ako apektado sa tingin ng iba?” ang pinakamahalaga.

Mas kapaki-pakinabang ang tanong na ito:

“Ano ba ang gusto kong patunayan ng achievement na ito—at inaasahan ko bang mananatiling sapat ang patunay na iyon?”

Ginagamit ng mga researcher ang terminong contingent self-worth para ilarawan ang sitwasyon kung saan mas nakataya ang self-esteem ng isang tao sa tagumpay o kabiguan sa ilang partikular na larangan. Sa isang pag-aaral noong 2003 na may 1,418 college students, gumawa ang mga researcher ng scale na sumasaklaw sa pitong larangan, kabilang ang academic competence at approval mula sa ibang tao. Nakakatulong ang pag-aaral na ito para ilarawan at sukatin ang konsepto; hindi nito ipinapakitang masama o unhealthy ang simpleng pagnanais ng papuri o achievement. (Journal of Personality and Social Psychology)

Sa isa pang pag-aaral na tumagal nang dalawang buwan, sinundan ang 32 estudyanteng nag-a-apply sa graduate programmes. Ang mga estudyanteng mas nakadepende ang self-worth sa academic competence ay nagpakita ng mas malaking pagtaas ng self-esteem sa araw na natanggap sila at mas malaking pagbaba sa araw na na-reject sila. Maliit ang sample at nakatuon ito sa academic achievement, kaya hindi dapat ituring ang resulta bilang pangkalahatang tuntunin para sa lahat ng ambisyosong tao. (Personality and Social Psychology Bulletin)

Hindi sinasabi ng mga pag-aaral na ito kung bakit hindi ka nasisiyahan sa sarili mong achievement. Mas limitado ang naitutulong nila rito: ang parehong tagumpay o kabiguan ay maaaring magkaroon ng mas mabigat na emosyonal na epekto kapag ginagamit din ito para magsabi ng isang bagay tungkol sa sariling halaga.

Ngayon, paghambingin ang dalawang posibleng sitwasyon.

Kaso A: may kulang pa talaga sa resulta.

Kumuha ka ng professional qualification dahil gusto mong kayanin ang mas mahirap na klase ng trabaho. Pumasa ka, pero hindi mo pa rin kayang gawin ang trabahong iyon nang walang gabay.

Totoo ang qualification. Totoo rin ang natitirang gap.

Maaaring makatwirang susunod na goal ang: “Tapusin ang isang totoong project gamit ang skill na ito nang mas kaunti ang tulong.”

Makakatulong ang isa pang achievement dahil kakayahan pa rin ang kulang.

Kaso B: ang pangunahing kulang ay katiyakan.

Kumuha ka ng parehong qualification dahil umaasa ka rin na, “Kapag pumasa ako, malalaman ng manager ko na kaya ko.”

Pumasa ka. Binati ka ng manager mo.

Pagkatapos, dumating ang bagong task at bumalik ang tanong: Tingin pa rin ba nila ay sapat ang galing ko?

Maaaring marami ka pang matutuhan sa mas mahirap na sertipikasyon. Pero hindi nito kayang garantiyahan kung paano huhusgahan ng ibang tao ang bawat trabaho mo sa hinaharap.

Hindi ibig sabihin nito na mali o mababaw ang pagnanais mong makilala. Ibig sabihin lang, nagbago na ang problemang natitira.

Sa halip na “Ano ang kailangan kong maabot susunod?”, puwede mong itanong: “Anong uri ng katiyakan ang sinusubukan ko pa ring kunin mula sa achievement?”

Maaaring ituro ka ng tanong na iyon sa mas malinaw na feedback, mas malinaw na expectations, isang usapan tungkol sa responsibility, o simpleng pagkilala na ang bawat bagong task ay unti-unting nagiging panibagong test kung karapat-dapat ka bang respetuhin.

3. Bigyan ng isang trabaho lang ang susunod mong goal

Nagiging kapaki-pakinabang ang pagkakaibang ito kapag binabago nito ang susunod mong gagawin.

Narito ang isang halimbawa na nakumpleto na.

Tanong	Halimbawang sagot
Ano ang inaasahan kong mababago ng achievement na ito?	“Akala ko ang pagpasa ay magpapatunay sa skill ko at magbibigay sa akin ng katiyakang nirerespeto ng manager ko ang trabaho ko.”
Ano ang aktuwal na nagbago?	“Pumasa ako, marami akong natutuhan, at binati ako ng manager ko.”
Anong konkretong resulta ang kulang pa?	“Hindi ko pa nagagamit nang mag-isa ang skill na ito sa isang totoong project.”
Anong katiyakan ang kulang pa?	“Gusto ko pa ring makasiguro na nakikita ako ng manager ko bilang capable kahit may magkamali.”
Ano ang dapat mapunta sa susunod na goal?	“Gamitin nang mag-isa ang skill na ito sa isang totoong project.”
Ano ang nangangailangan ng ibang paraan?	“Humingi ng mas malinaw na feedback tungkol sa kung ano ang ibig sabihin ng magandang performance, sa halip na gawing panibagong test ang bawat bagong achievement.”

Maaari nang maging dalawang pangungusap ang sagot.

Para sa susunod na goal:

Dapat magdagdag ang susunod kong goal ng independent experience sa isang totoong project, dahil napatunayan ng pagpasa na natutuhan ko ang material pero hindi pa nito napatunayang kaya ko itong gamitin nang mag-isa.

Para sa bahaging hindi maaayos ng isa pang goal:

Hindi kayang garantiyahan ng isa pang achievement na palaging makikita ng manager ko na capable ako, kaya gusto ko ng mas malinaw na feedback tungkol sa expectations sa halip na subukang patunayan iyon sa isa pang certificate.

Maaaring ibang-iba ang sarili mong mga salita.

Ang mahalagang pagsusuri ay kung ang unang pangungusap ay nagtatapos sa isang bagay na kayang likhain ng goal: skill, experience, resulta, choice, natapos na output, o konkretong pagbabago sa sitwasyon mo.

Ang pangalawang pangungusap naman ay maaaring tumukoy sa isang bagay na hindi kayang permanenteng garantiyahan ng isang achievement: approval ng ibang tao, katiyakang hindi ka kailanman makakadismaya ng kahit sino, o garantiyang bawat tagumpay sa hinaharap ay patuloy na magpapatunay sa halaga mo.

Kapag pinaghalo ang dalawang iyon, parang natural na sagot ang “taasan pa ang target,” kahit isang bahagi lang ng problema ang talagang nangangailangan ng mas mataas na goal.

Mas malinaw ang susunod na goal kapag alam mo kung aling gap ang gusto mong isara

Magsimula sa realidad, hindi sa paghuhusga sa sarili.

Kung hindi naibigay ng achievement ang konkretong pagbabagong inaasahan mo, maaaring may natitira talagang gap sa resulta. Maaaring makatulong ang bagong goal, ibang strategy, o mas malinaw na agreement.

Kung nangyari naman ang konkretong pagbabago pero halos agad bumalik ang pangangailangang patunayan ang sarili, tingnan din kung may gap sa katiyakan.

Puwedeng sabay na totoo ang dalawa.

Hindi ang layunin na maging taong hindi na natutuwa sa papuri, status, progress, o mahihirap na goal. Ang mahalaga ay mapansin kapag binibigyan mo ang isang limitadong achievement ng trabahong walang malinaw na katapusan.

Pagkatapos, mas magiging malinaw ang dalawang pangungusap na ito:

“Sa susunod kong goal, gusto kong idagdag ang ______.”

“Ang hindi maaayos para sa akin ng isa pang goal ay ______.”

Mas malinaw na panimulang punto iyon kaysa sa simpleng tanong na kung ano pa ang kailangan mong ma-achieve.

Lumapit tayo sa taong gusto mong maging

• Panatilihin natin ang bahagi ng achievement mo na talagang may nabago, sa halip na maliitin ang buong resulta dahil hindi pa kumpleto ang pakiramdam.
• Pangalanan natin kung ang natitirang gap ay tungkol sa capability o sitwasyon, katiyakang galing sa ibang tao, o pareho.
• Piliin natin ang susunod na target pagkatapos nating malinaw kung aling bahagi ang para sa isang goal at aling bahagi ang nangangailangan ng ibang uri ng usapan o suporta.