Mahir dalam Sesuatu Tidak Bermakna Anda Mahu Melakukannya Lebih Banyak

Apabila “anda bagus dalam hal ini” mula menentukan peranan anda

Bayangkan satu projek yang melibatkan beberapa pasukan.

Seseorang perlu mengumpulkan kemas kini sebelum mesyuarat. Seseorang perlu sedar bahawa satu pasukan sedang menunggu pasukan lain. Selepas mesyuarat pula, seseorang perlu membuat susulan supaya soalan yang sama tidak muncul lagi minggu depan.

Anda mahir melakukan semua itu.

Sebab itu orang meminta anda mengendalikannya sekali lagi.

Kemudian sekali lagi.

Beberapa bulan kemudian, kalendar anda dipenuhi mesyuarat kemajuan dan panggilan susulan. Mesej mula datang kepada anda kerana biasanya anda tahu siapa sedang menunggu apa daripada siapa.

Pada masa yang sama, kerja teknikal yang anda mahu lakukan pada sebelah petang masih terbuka di skrin.

Keadaan ini tidak semestinya berlaku kerana ada orang yang berlaku tidak adil. Mungkin rakan sekerja anda hanya menyedari satu kekuatan sebenar yang anda miliki.

Perbezaan penting muncul selepas itu:

“Saya mahir dalam penyelarasan” tidak sama dengan “Saya mahu penyelarasan menjadi bahagian yang lebih besar dalam kerja saya.”

Yang pertama menerangkan keupayaan anda. Yang kedua menerangkan arah yang anda mahu untuk kerja anda.

Satu kekuatan boleh berubah menjadi peranan tanpa anda sedari

Katakan anda seorang jurutera rangkaian yang pandai menerangkan masalah dengan jelas.

Dalam satu projek, anda mula membantu menerangkan perkara teknikal antara jurutera, pengurus dan pasukan lain. Anda memastikan perbualan kekal tersusun, jadi projek memang mendapat manfaat apabila anda berada di tengah-tengah.

Itu kerja yang berguna.

Masalahnya bukan kerana anda melakukannya.

Masalah bermula apabila sesuatu yang berguna semalam perlahan-lahan menjadi gambaran kerja anda pada masa depan, tanpa anda pernah membuat keputusan bahawa itulah yang anda mahu.

Akhirnya, anda mungkin mula membandingkan dua jenis petang yang sangat berbeza:

Petang A

• satu jam menyemak reka bentuk rangkaian
• dua jam menguji konfigurasi
• satu jam menyiasat masalah teknikal

Petang B

• satu jam mengumpulkan kemas kini kemajuan
• satu jam menyediakan mesyuarat
• satu jam dalam mesyuarat
• satu jam membuat susulan dengan beberapa pasukan

Anda mungkin mampu melakukan kedua-duanya.

Tetapi jika kerja seperti Petang A ialah jenis kerja yang mahu anda dalami, pilihan itu penting.

Anda tidak perlu membuktikan bahawa kerja pada Petang B itu buruk sebelum mengatakan bahawa anda mahu lebih banyak melakukan kerja yang lain.

“Saya boleh melakukannya” dan “Saya mahu melakukannya lebih banyak” ialah dua soalan yang berbeza

Di sinilah perbezaan tadi menjadi berguna.

Pertimbangkan tiga kenyataan ini:

Saya mahir dalam: memastikan beberapa pasukan kekal selaras.

Saya masih sanggup melakukan: penyelarasan yang benar-benar mendapat manfaat daripada pengetahuan teknikal saya.

Saya mahu melakukan lebih banyak: reka bentuk, konfigurasi, pengujian dan penyelesaian masalah teknikal.

Ketiga-tiganya boleh benar pada masa yang sama.

Gambaran ini lebih tepat daripada dua kesimpulan yang terlalu ekstrem:

“Saya benci penyelarasan.”

atau:

“Orang bergantung pada saya untuk penyelarasan, jadi mungkin inilah peranan yang perlu saya terus lakukan.”

Yang pertama mungkin membuat anda menolak kekuatan sebenar yang memang anda miliki.

Yang kedua boleh menukar satu kekuatan menjadi satu kewajipan.

Soalan yang lebih berguna bukan sekadar, “Apa yang saya mahir?”

Sebaliknya:

“Berapa banyak daripada kerja ini yang saya mahu kekalkan?”

Mungkin anda tidak keberatan mengendalikan satu sesi serah terima teknikal setiap minggu kerana pengetahuan anda membantu pasukan memahami satu sama lain. Tetapi anda mungkin tidak mahu menjadi orang utama untuk penjadualan, mengumpulkan semua kemas kini status dan mengejar setiap mesej yang belum dijawab.

Sekarang masalah itu tidak lagi kabur.

Anda bukan sedang cuba “lari daripada penyelarasan”. Anda sedang menentukan jenis penyelarasan yang masih sesuai dalam peranan yang anda mahukan.

Terangkan pembahagian kerja yang anda mahu, bukan sekadar apa yang mahu dikurangkan

Perbezaan ini juga menjadikan perbualan dengan pengurus lebih konkrit.

Bandingkan dua versi ini:

“Saya mahu kurangkan kerja penyelarasan.”

dan:

“Saya masih bersedia mengendalikan serah terima teknikal mingguan kerana pengetahuan teknikal saya memang berguna di situ. Tetapi saya mahu mengurangkan sebahagian penjadualan umum dan susulan status supaya saya mempunyai lebih banyak masa untuk reka bentuk dan pelaksanaan.”

Versi kedua memberi orang lain sesuatu yang benar-benar boleh dibincangkan.

Ia mengakui mengapa anda selama ini dipercayai mengendalikan kerja tersebut.

Ia juga menerangkan sumbangan yang masih anda sanggup kekalkan.

Dan arah yang anda mahu menjadi lebih jelas.

Struktur mudahnya boleh jadi seperti ini:

“Saya mahir dalam ___, dan saya masih mahu menyumbang dalam ___. Saya mahu bahagian yang lebih besar daripada peranan saya bergerak ke arah ___.”

Contohnya:

“Saya mahir menyelaras antara pasukan, dan saya masih mahu mengendalikan serah terima teknikal. Saya mahu bahagian yang lebih besar daripada peranan saya bergerak ke arah reka bentuk dan pelaksanaan rangkaian.”

Ini berbeza daripada menolak peranan anda sekarang.

Anda sedang menerangkan pembahagian masa kerja yang lebih anda mahukan.

Kadang-kadang kerja yang mahu anda kurangkan memang bahagian penting dalam peranan itu

Ada satu batasan penting.

Tidak semua tanggungjawab boleh dipindahkan kepada orang lain hanya kerana anda lebih suka pembahagian kerja yang berbeza.

Seorang pakar kanan mungkin memang perlu berkoordinasi dengan pasukan lain. Seorang ketua teknikal mungkin mempunyai kurang masa untuk kerja teknikal secara langsung kerana komunikasi dan membuat keputusan juga sebahagian daripada peranan tersebut. Dalam pasukan kecil, mungkin memang tiada orang lain yang boleh mengambil alih kerja itu.

Dalam keadaan seperti ini, perbualan tersebut masih memberi maklumat yang berguna walaupun jawapannya “tidak”.

Anda boleh bertanya soalan yang lebih tepat:

Adakah penyelarasan ini hanya keperluan sementara projek sekarang, atau memang bahagian penting dalam peranan yang sedang saya tuju?

Jika ia sementara, anda mungkin memutuskan bahawa ketidakseimbangan sekarang masih boleh diterima buat masa ini.

Jika penyelarasan memang sebahagian asas peranan itu, anda mendapat maklumat yang lebih penting: semakin jauh anda bergerak ke arah tersebut, semakin banyak juga kerja yang sebenarnya anda mahu kurangkan.

Itu bukan alasan untuk terus membuat keputusan kerjaya besar. Tetapi ia memberi sebab untuk berhenti menganggap kenaikan pangkat, peningkatan kepakaran dan peranan yang anda mahukan sentiasa bergerak ke arah yang sama.

Kekuatan anda tidak perlu menentukan arah anda

Apabila orang berulang kali mempercayai anda untuk melakukan sesuatu, itu ialah maklumat yang berguna.

Ia memberitahu anda:

“Saya boleh menyumbang di sini.”

Tetapi itu sendiri belum menjawab:

“Adakah saya mahu bahagian yang lebih besar daripada masa bekerja saya kelihatan seperti ini?”

Anda boleh menghargai jawapan pertama tanpa menyerahkan jawapan kedua.

Sebelum perbualan anda yang seterusnya tentang tanggungjawab, cuba lengkapkan satu ayat ini:

Saya mahir dalam ___, saya mahu terus mengekalkan ___, dan saya mahu lebih banyak masa untuk ___.

Anda tidak perlu menafikan perkara yang memang anda kuasai.

Anda hanya perlu menjadi lebih jelas tentang makna yang anda mahu kekuatan itu ada dalam peranan anda pada masa depan.