Jadual Belajar 3 Jam Seminggu yang Sesuai dengan Kehidupan Sebenar

Adakah rancangan belajar nampak munasabah pada hari Ahad, tetapi terasa mustahil menjelang hari Rabu?

Pada malam Ahad, minggu yang akan datang boleh kelihatan sangat teratur.

Isnin: belajar satu jam.
Selasa: belajar satu jam.
Rabu: belajar satu jam.

Kemudian hari Isnin mengambil masa lebih lama daripada yang dijangka. Hari Selasa pula ada kerja lebih masa. Menjelang malam Rabu, anda sudah mula berfikir tentang cara untuk “mengejar semula” masa yang terlepas.

Masalahnya mungkin bukan pada matlamat belajar itu sendiri.

Mungkin rancangan itu bermula dengan jumlah jam yang anda mahu gunakan untuk belajar, bukannya jumlah masa yang benar-benar tersedia dalam minggu anda.

Jadi, soalan yang lebih berguna ialah:

Daripada bertanya, “Bagaimana saya hendak memuatkan tujuh sesi belajar dalam minggu ini?”, tanyakan, “Selepas kehidupan sebenar dimasukkan ke dalam kalendar, di manakah pembelajaran benar-benar boleh muat?”

Tiga jam di bawah hanyalah contoh yang lengkap. Ia bukan jumlah belajar yang disyorkan untuk setiap orang, kursus, atau matlamat.

Masukkan kehidupan sebenar ke dalam kalendar terlebih dahulu

Bayangkan anda mahu mencari kira-kira tiga jam untuk belajar minggu ini.

Salah satu cara ialah terus membahagikan sasaran itu:

3 jam ÷ 5 hari bekerja = 36 minit sehari.

Kiraannya betul. Hari Selasa anda mungkin tidak mengikut kiraan itu.

Mungkin hari Rabu ialah masa untuk membeli barang keperluan. Malam Jumaat mungkin satu-satunya masa anda benar-benar boleh berehat. Pagi Sabtu mungkin jauh lebih lapang berbanding mana-mana malam hari bekerja.

Jadi, daripada membahagikan sasaran terlebih dahulu, mulakan dengan perkara yang memang sudah ada.

Hari	Perkara yang sudah ada	Rancangan belajar
Isnin	Kerja, makan malam, kerja rumah	—
Selasa	Kerja, makan malam	30 minit
Rabu	Kerja, membeli barang keperluan	—
Khamis	Kerja, makan malam	45 minit
Jumaat	Kerja, rehat	—
Sabtu	Pagi yang lapang	75 minit
Ahad	Persediaan minggu berikutnya	30 minit

Jumlah masa belajar: 180 minit, atau 3 jam.

Perhatikan apa yang berubah.

Hari Isnin tidak dianggap sebagai hari belajar yang gagal. Hari Jumaat juga tidak dianggap sebagai masa yang dibazirkan. Sesi paling panjang diletakkan pada hari Sabtu, iaitu bahagian minggu yang memang mempunyai ruang paling banyak.

Jadual itu tidak lagi memaksa setiap hari mempunyai bentuk yang sama.

Inilah perbezaan yang berguna: sasaran belajar ialah apa yang anda harap dapat selesaikan; kapasiti mingguan ialah jumlah pembelajaran yang kehidupan anda sekarang benar-benar boleh tampung.

Rancangan yang boleh digunakan perlu mengambil kira kedua-duanya.

Beri setiap blok belajar satu tugas yang jelas

Ada satu lagi masalah jika anda hanya menulis “belajar, 8:00–8:45”.

Apabila pukul 8:00 tiba, anda masih perlu memutuskan apa maksud “belajar”.

Adakah anda mahu meneruskan kursus? Menyemak nota sebelum ini? Membuat latihan soalan? Kembali kepada bahagian yang belum difahami?

Untuk sesi malam yang singkat, keputusan itu sendiri boleh mengambil sebahagian daripada masa yang anda sudah sediakan.

Jadi, jadual yang sama menjadi lebih berguna apabila setiap blok mempunyai satu tugas:

Masa	Tugas
Selasa, 30 minit	Semak bahan sebelumnya dan tandakan perkara yang masih belum jelas
Khamis, 45 minit	Pelajari satu bahagian baharu
Sabtu, 75 minit	Kerjakan pelajaran utama atau tugasan praktikal
Ahad, 30 minit	Cuba ingat semula isi utama, kemudian semak apa yang terlepas

Kini sesi 30 minit tidak perlu berfungsi seperti sesi 75 minit.

Blok yang lebih pendek boleh membantu anda menyambung semula dengan bahan pembelajaran. Blok yang lebih panjang boleh digunakan untuk kerja yang memerlukan lebih banyak tumpuan.

Bagi bahan yang perlu diingati, cuba mengingat kembali apa yang telah dipelajari sebelum melihat bahan itu semula ialah satu pilihan ulang kaji yang munasabah. Dalam dua eksperimen menggunakan teks sains dengan pelajar prasiswazah, Karpicke dan Blunt (2011) mendapati bahawa, dalam keadaan eksperimen mereka, prestasi ujian tertunda selepas latihan mengingat kembali (retrieval practice) lebih baik berbanding selepas pemetaan konsep secara terperinci (elaborative concept mapping). Dapatan itu menyokong latihan mengingat kembali sebagai salah satu kaedah ulang kaji yang mungkin berguna; ia tidak bermaksud setiap mata pelajaran atau setiap pelajar memerlukan teknik yang sama. Karpicke & Blunt (2011), Science

Intinya lebih mudah: tetapkan tujuan masa itu sebelum sesi bermula.

Sediakan minggu kerja lebih masa sebelum kerja lebih masa berlaku

Sekarang bayangkan hari Selasa berubah.

Kerja berlarutan, lalu sesi 30 minit yang dirancang tidak dapat dilakukan.

Jika sasaran tiga jam dianggap seperti hutang, 30 minit itu perlu dipindahkan ke tempat lain. Hari Khamis menjadi lebih panjang. Kemudian hari Khamis juga mungkin tidak berjalan seperti dirancang. Menjelang hujung minggu, hari Sabtu menanggung masa belajar yang sebenarnya tidak pernah muat di situ sejak awal.

Sebaliknya, sediakan dua versi untuk minggu yang sama.

Minggu biasa

Hari	Belajar
Selasa	30 minit
Khamis	45 minit
Sabtu	75 minit
Ahad	30 minit
Jumlah	180 minit

Minggu dengan kerja lebih masa

Hari	Belajar
Selasa	Dibatalkan
Khamis	Ulang kaji 30 minit
Sabtu	Tugasan utama 60 minit
Ahad	Ulang kaji 30 minit dan tentukan tempat untuk mula semula
Jumlah	120 minit

Minggu yang sibuk mempunyai masa belajar yang lebih sedikit.

Itu bukan kesilapan. Itulah tujuan menyediakan pelan sandaran.

Tiga jam tadi ialah contoh reka bentuk, bukan bil yang perlu dibayar sebelum malam Ahad.

Namun, ada satu had yang penting.

Katakan anda mempunyai peperiksaan dalam dua minggu dan masih memerlukan banyak jam untuk membuat persediaan. Atau projek kursus mempunyai tarikh akhir yang tetap. Mengecilkan jadual mingguan tidak menghapuskan jumlah kerja yang masih perlu dibuat.

Dalam keadaan itu, kalendar menunjukkan konflik yang sebenar. Anda mungkin perlu mengubah sasaran belajar, melapangkan masa daripada komitmen lain, mengurangkan skop jika boleh, atau mempertimbangkan semula tarikh akhir jika tarikh itu boleh diubah.

Jadual yang realistik tidak boleh mencipta jam yang tidak wujud.

Tetapi ia boleh membuat masalah itu kelihatan lebih awal.

Miliki bentuk minggu biasa dan bentuk minggu yang lebih kecil

Jadual belajar mingguan yang berguna mempunyai tiga bahagian.

Pertama, letakkan perkara yang memang sudah ada dalam kehidupan anda: kerja, makan, tanggungjawab di rumah, perjalanan, rehat, dan komitmen tetap.

Kemudian gunakan ruang yang tinggal untuk belajar, dengan tujuan yang jelas bagi setiap blok.

Akhir sekali, tentukan apa yang masih dikekalkan jika minggu menjadi lebih sibuk daripada jangkaan.

Ini mengubah soalan daripada:

“Berapa jam saya perlu memaksa diri untuk belajar?”

kepada:

“Apakah pembelajaran yang boleh dimuatkan secara realistik dalam minggu ini?”

Ada minggu yang mungkin boleh memuatkan tiga jam. Minggu lain mungkin lima jam. Minggu yang sukar mungkin hanya satu jam.

Jumlah jam sahaja tidak menentukan sama ada rancangan itu baik.

Ujian yang lebih berguna ialah sama ada anda boleh melihat kalendar dan menjawab tiga soalan:

• Bilakah saya akan belajar?
• Apakah yang akan saya lakukan dalam setiap blok?
• Apakah yang akan saya kekalkan jika minggu menjadi lebih sibuk?

Jadikan minggu depan jelas di depan mata

Untuk minggu depan, versi pertama tidak perlu besar.

• Letakkan kerja, tanggungjawab harian, dan rehat terlebih dahulu.
• Tambahkan belajar hanya pada ruang yang benar-benar ada, dan beri setiap blok satu tugas.
• Tulis versi sandaran yang lebih kecil di sebelah versi biasa.

Anda tidak memerlukan tujuh hari yang sempurna berturut-turut.

Anda memerlukan rancangan yang masih masuk akal apabila hari Selasa tidak berjalan seperti yang dirancang.