Kalau Hobi Jadi Kerja, Adakah Anda Akan Berhenti Menyukainya?

“Anda patut jual ini” kedengaran lebih mudah sebelum ada orang yang benar-benar mahu membeli

Bayangkan anda suka melukis.

Pada petang Ahad yang tenang, anda memuat naik potret yang baru anda siapkan. Beberapa orang memujinya. Seseorang berkata, “Serius, anda patut mula ambil tempahan.”

Rasanya menyenangkan.

Kemudian satu mesej masuk:

“Boleh lukiskan potret pasangan saya sebelum Jumaat depan? Berapa cajnya?”

Tiba-tiba, aktiviti yang sama terasa berbeza.

Sekarang ada tarikh akhir. Orang lain memilih subjeknya. Anda perlu menetapkan harga. Mereka mungkin meminta perubahan. Anda mungkin perlu melukis pada malam Rabu walaupun anda sebenarnya mahu melakukan perkara lain.

Anda masih suka melukis. Jadi mengapa idea untuk dibayar terasa lebih berat?

Sebab pilihan sebenar bukan sekadar:

“Adakah saya mahu dapat duit daripada sesuatu yang saya suka?”

Tetapi:

“Adakah saya juga mahu melakukan kerja yang datang bersama proses menjual sesuatu yang saya suka?”

Itulah soalan yang lebih berguna.

Hobi dan pekerjaan di sekelilingnya bukan perkara yang sama

Apabila sesuatu aktiviti sepenuhnya milik anda, biasanya anda juga mempunyai lebih banyak kawalan terhadapnya.

Anda tentukan bila mahu mula.

Anda tentukan apa yang mahu dibuat.

Anda boleh meninggalkan sesuatu idea separuh jalan.

Anda boleh menghabiskan tiga jam mencuba sesuatu yang mungkin tidak akan dilihat oleh sesiapa pun.

Apabila wang mula terlibat, sebahagian daripada perkara itu mungkin berubah.

Perkara yang anda nikmati sekarang	Perkara yang mungkin datang bersama kerja berbayar
Memilih sendiri apa yang mahu dibuat	Bekerja berdasarkan permintaan atau brief
Bermula apabila anda mahu	Menyiapkan kerja mengikut tarikh akhir yang dipersetujui
Menukar arah di tengah proses	Menyerahkan apa yang telah dijanjikan
Menentukan sendiri bila sesuatu sudah siap	Mengurus pindaan
Hanya berkongsi apa yang anda mahu	Menerima penilaian terhadap kerja anda
Fokus pada aktiviti kreatif	Menetapkan harga, membalas mesej, mengatur jadual dan mengurus hal pentadbiran

Tiada satu pun tambahan ini yang semestinya buruk.

Anda mungkin suka tarikh akhir yang jelas. Permintaan pelanggan mungkin memberi anda masalah yang menarik untuk diselesaikan. Maklum balas juga mungkin membantu anda menjadi lebih baik.

Tetapi kebolehan melakukan aktiviti itu dengan baik tidak memberitahu sama ada anda akan menikmati semua perkara tambahan tersebut.

Itulah perbezaan pertama yang penting.

Bakat boleh menunjukkan bahawa hasil kerja anda mungkin boleh dijual. Tetapi bakat tidak memberitahu sama ada anda mahukan kehidupan yang terbentuk di sekeliling proses menjualnya.

Wang tidak semestinya menjadi punca hobi hilang rasa seronok

Ada satu idea dalam psikologi yang berkaitan dengan sebahagian daripada kebimbangan ini.

Penyelidik menggunakan istilah motivasi intrinsik apabila seseorang melakukan sesuatu kerana aktiviti itu sendiri menarik atau menyeronokkan. Motivasi juga boleh bersifat ekstrinsik, iaitu apabila ia berkait dengan hasil di luar aktiviti itu sendiri, seperti bayaran atau ganjaran lain. Ryan dan Deci menghuraikan bentuk-bentuk motivasi ini dengan lebih terperinci, termasuk perbezaan dalam motivasi ekstrinsik dan bukannya menganggapnya sebagai satu kategori yang mudah. Ryan & Deci, 2000

Kajian tentang ganjaran juga menunjukkan gambaran yang lebih rumit daripada dakwaan popular bahawa “dibayar akan mematikan minat.”

Satu meta-analisis pada tahun 1999 terhadap 128 kajian mendapati bahawa beberapa bentuk ganjaran nyata yang dijangka berkait dengan ukuran motivasi intrinsik yang lebih rendah selepas ganjaran itu dihentikan. Analisis yang sama mendapati kesan yang berbeza untuk bentuk maklum balas lain, termasuk maklum balas lisan yang positif. Deci, Koestner & Ryan, 1999

Dapatan itu tidak menunjukkan bahawa menjadikan hobi sebagai perniagaan akan membuat anda tidak lagi menyukainya. Kajian-kajian tersebut meneliti ganjaran dan motivasi dalam keadaan eksperimen tertentu; kajian itu bukan ujian langsung terhadap orang yang menukar hobi peribadi menjadi perniagaan.

Satu meta-analisis yang lebih kemudian memberi tumpuan kepada prestasi, bukannya keseronokan terhadap hobi. Ia mendapati bahawa motivasi intrinsik dan insentif luaran kedua-duanya boleh meramalkan prestasi, dengan kepentingan relatif yang berbeza bergantung pada jenis prestasi dan cara insentif dikaitkan dengannya. Cerasoli, Nicklin & Ford, 2014

Jadi, kesimpulan yang berguna di sini lebih sempit:

Jangan terus anggap wang itu sendiri ialah masalahnya. Lihat apa yang berubah apabila anda mula menerima bayaran.

Bagi anda, bahagian paling berharga dalam fotografi mungkin kebebasan berjalan tanpa rancangan dan mengambil gambar apa sahaja yang menarik perhatian. Menjadi jurugambar perkahwinan akan mengubah lebih daripada sekadar baki akaun bank anda.

Bagi orang lain, mempunyai pelanggan, tujuan yang jelas dan tarikh akhir mungkin menjadikan fotografi lebih memuaskan.

Aktiviti yang sama boleh berubah menjadi bentuk pekerjaan yang sangat berbeza.

Uji pekerjaannya, bukan sekadar hobinya

Katakan anda suka menghasilkan ilustrasi digital.

Soalan yang kabur seperti—

“Patutkah saya menjadi ilustrator profesional?”

—terlalu besar untuk dijawab dengan mudah.

Sebaliknya, jadikan versi berbayarnya lebih jelas:

“Saya akan menerima satu permintaan ilustrasi tertentu, bersetuju tentang harga dan skop, menyiapkannya sebelum Jumaat, membalas pelanggan, membuat satu pindaan yang diminta, dan menyerahkan fail akhir.”

Sekarang lihat ayat itu dengan teliti.

Mungkin anda masih suka bahagian melukis, tetapi tidak suka menghasilkan sesuatu mengikut tempahan.

Itu tidak semestinya bermaksud, “Saya tidak patut menjana wang daripada seni.”

Ia mungkin bermaksud:

“Saya tidak mahu menghasilkan karya seni mengikut tempahan.”

Itu kesimpulan yang berbeza.

Mungkin anda lebih suka menghasilkan apa sahaja yang anda mahu, kemudian sekali-sekala menjual karya yang sudah siap.

Atau mungkin tarikh akhir tidak menjadi masalah, tetapi rundingan harga meletihkan anda. Anda mungkin memutuskan bahawa menjana pendapatan hanya menarik jika bahagian itu boleh dipermudahkan.

Atau mungkin selepas mencuba keseluruhan proses sekali, anda mendapati bahawa anda sebenarnya lebih menikmatinya daripada yang dijangka. Menyelesaikan masalah untuk orang lain boleh memberi makna baharu kepada aktiviti tersebut.

Jadi, ujian yang lebih berguna bukan:

Adakah orang sanggup membayar untuk ini?

Tetapi:

Bahagian mana daripada versi berbayar ini yang saya benar-benar sanggup ulang berkali-kali?

Lihat keseluruhan urutannya:

menghasilkan → berkomunikasi → menyerahkan → menerima maklum balas → mungkin membuat pindaan → menerima bayaran

Jika anda hanya mahu bahagian pertama, itu maklumat yang penting.

Jika anda menikmati kesemua enam bahagian, itu juga maklumat yang penting.

Mengekalkannya sebagai hobi juga pilihan yang sebenar

Ada satu lagi kemungkinan yang sering hilang apabila orang bercakap tentang “menggunakan bakat.”

Anda boleh sahaja mengekalkan aktiviti itu sebagai sesuatu yang hanya untuk diri anda.

Bayangkan pekerjaan anda sudah dipenuhi tarikh akhir, mesej, sasaran dan jangkaan orang lain.

Pada pagi Sabtu, anda membuat roti kerana tiada siapa sedang menunggunya. Anda boleh mencuba resipi pelik, gagal sepenuhnya, kemudian ketawa melihat hasilnya. Ia tidak perlu dibuat dengan cekap. Tiada pelanggan yang perlu dipuaskan.

Jika kebebasan itu ialah sebab utama hobi tersebut bermakna kepada anda, melindunginya daripada tuntutan komersial juga boleh mempunyai nilai tersendiri.

Itu tidak bermaksud menjana pendapatan daripada hobi adalah salah.

Ia bermaksud pendapatan hanyalah salah satu daripada banyak nilai yang boleh diberikan oleh sesuatu aktiviti.

Hobi juga boleh memberi rasa ingin tahu, rehat, cabaran, ruang untuk meluahkan diri, hubungan dengan orang lain, atau sebahagian daripada minggu anda yang tidak memerlukan anda membuktikan apa-apa.

Tidak semua kebolehan perlu dijadikan perkhidmatan.

Tentukan apa yang anda benar-benar sanggup jual

Jadi apabila seseorang berkata, “Anda patut jana pendapatan daripada ini,” anda tidak perlu terus memutuskan sama ada hobi itu mesti menjadi kerjaya.

Kecilkan soalannya.

Daripada bertanya:

“Adakah saya cukup menyukai ini untuk menjadikannya pekerjaan?”

cuba tanya:

“Jika saya dibayar, apa yang perlu saya lakukan, dan bahagian mana yang benar-benar saya mahu?”

Mungkin jawapan anda:

“Saya suka melukis, tetapi saya tidak mahu menerima tempahan. Mungkin saya boleh menjual karya yang saya pilih sendiri untuk dibuat.”

Atau:

“Saya suka membuat kek, tetapi saya tidak mahu menerima tempahan hujung minggu. Saya mahu mengekalkannya untuk diri sendiri.”

Atau:

“Saya suka kemahirannya, dan saya juga ingin tahu sama ada saya suka berurusan dengan pelanggan. Saya akan cuba satu projek kecil berbayar sebelum membuat keputusan yang lebih besar.”

Jawapan seperti itu lebih berguna daripada sekadar “ikut minat anda” atau “jangan sekali-kali jana wang daripada sesuatu yang anda sayangi.”

Anda bukan sedang memutuskan sama ada hobi anda cukup bernilai untuk dijadikan pekerjaan.

Anda sedang memutuskan bahagian mana daripadanya, jika ada, yang sanggup anda jadikan kerja.

Dengan itu, anda boleh meneroka kemungkinan menjana pendapatan daripada sesuatu yang anda suka tanpa berpura-pura bahawa hobi dan pekerjaan ialah perkara yang sama—dan tanpa menganggap hobi yang kekal untuk diri sendiri sebagai peluang yang terlepas.